Halucynacja modelu
Halucynacja modelu to zjawisko, w którym model językowy generuje informację brzmiącą wiarygodnie, lecz niemającą pokrycia w pobranych dokumentach ani w danych treningowych. Skutkiem mogą być fałszywe cytaty, zmyślone statystyki lub błędne przypisania faktów do konkretnej marki lub osoby.
Po angielsku: Hallucination.
Najważniejsze
- Halucynacja modelu pojawia się, gdy fragment pobrany przez potok RAG jest niekompletny lub zależny od kontekstu spoza okna retrieval, a model wypełnia lukę własną interpolacją.
- Fragment z nierozwiązanymi zaimkami lub odwołaniami do wcześniejszych akapitów daje niespójny embedding i bywa odrzucany przez potok RAG. Ryzyko konfabulacji rośnie, gdy model nie dysponuje zweryfikowanym źródłem do pobrania.
- Około 61,7% cytowań w odpowiedziach AI to domeny bez wzmianki nazwy marki w treści odpowiedzi (Semrush, N=3 981), co pokazuje, że model przypisuje źródła w sposób trudny do przewidzenia przez autora treści.
Jak to działa
Potoki RAG dzielą stronę na fragmenty na granicach akapitów i nagłówków, zamieniają każdy fragment na osobny wektor i pobierają top-k przez podobieństwo semantyczne. Jeśli pobrany fragment nie niesie pełnej myśli, model musi uzupełnić brakujący kontekst. To uzupełnienie bywa poprawne, ale bywa też konfabulacją. Przykład: fragment opisujący wynik badania, który zaczyna się od słów „Jak wspomniano wcześniej, wskaźnik wyniósł…”, traci swój sens po wyjęciu ze strony, a model może przypisać tę liczbę innemu badaniu lub innemu autorowi. Treść zbudowana z samodzielnych, kontekstowo zamkniętych fragmentów ogranicza przestrzeń, w której model musi domyślać się brakujących informacji.
Powiązane pojęcia
- RAG (generowanie wspomagane pobieraniem) Generowanie wspomagane pobieraniem (RAG) to architektura, w której model językowy przed wygenerowaniem odpowiedzi pobiera z zewnętrznego indeksu fragmenty dokumentów semantycznie zbliżone do zapytania, a następnie włącza je do kontekstu generowania, co pozwala odpowiedzi opierać się na aktualnych, konkretnych źródłach.
- Dzielenie na fragmenty (chunking) Dzielenie na fragmenty to mechanizm przetwarzania treści w potokach RAG, w którym strona jest rozbijana na mniejsze, osobno osadzane w przestrzeni wektorowej jednostki tekstu, a następnie pobierana jest tylko ta jednostka, która semantycznie najlepiej odpowiada zapytaniu użytkownika.
- Samodzielny fragment Samodzielny fragment to sekcja treści, która niesie pełną myśl i jest zrozumiała po wyjęciu ze strony, bez odwoływania się do otaczającego kontekstu, co pozwala silnikowi generatywnemu pobrać ją i zacytować bez zniekształcenia sensu.